Het zal wel de aard van het beestje zijn. Onze programmatoren die met de zotste concertideeën komen. De beperkingen van onze eigen zaal zien. En dan een team dat met man en macht op zoek gaat naar de ideale locatie om die dromen van componisten en artiesten waar te maken. Kerken, industriële sites, zwembaden. Een plek in de natuur waar je de krekels kan horen tsjirpen, iemand? Geen idee is gek genoeg, geen opdracht is onmogelijk. Alles om het artistieke ideaalbeeld zo dicht mogelijk te benaderen. Wat daar allemaal bij komt kijken, lees je hier.
Terwijl: als je je oor te luisteren legt bij artiesten, hoor je plots ook een ander verhaal. Dan blijkt dat die Concertzaal waar wij dag in dag uit werken, net zélf een bijzondere locatie is. Zeker – en misschien vooral – grote sterren die overal ter wereld spelen, zijn onder de indruk van ons 13e-eeuwse gebouw en zijn geschiedenis.
Niet dat het een basishouding moet worden, verre van zelfs. Maar af en toe is het niet slecht om wat je in handen hebt eens goed aan de boezem te drukken. Misschien dacht John Scofield hetzelfde. De jazzgitarist van duizend-en-een projecten met een adresboekje om u tegen te zeggen, viert zijn 75ste verjaardag met… drie bevriende muzikanten met wie hij al jaren optrekt. ‘De muzikale chemie werkt en we voelen elkaar bijna blindelings aan. Als dat het geval is, werkt het ook op persoonlijk vlak. Dat is mijn theorie’, zegt hij in het interview.
Ook om jong talent te ondersteunen blijven we bij De Bijloke zoeken naar mogelijkheden en kansen. Dat leidde intussen tot een mooi lijstje initiatieven, op maat van elk type muzikant of ensemble. Dat niet alleen piepjonge amateurs, maar ook gevestigde musici verfrissende ideeën halen uit workshops in ons huis, maakt het alleen maar waardevoller. ‘Het geeft ongelooflijk veel energie en vreugde’, getuigt sopraan Liesbeth Devos over de Soundpainting Academy die ze volgde.
Zou het ook opgaan voor ‘de canon’, een altijd heikel en omstreden onderwerp waar onze Gangmaker Denise Petzold zich de komende seizoenen over buigt? Dat we zelf vooral zien waar de blinde vlekken zitten en hoeveel werk er nog aan de winkel is, terwijl de praktijk misschien net uitwijst dat het best meevalt? Wie weet wordt het duidelijker na de geanimeerde briefwisseling die Denise in dit magazine inzet met onze artistiek coördinator. In zijn laatste brief ontdekt Tom Janssens dat ‘canonieke’ werken van Beethoven en Liszt hier al jaren niet meer geklonken hebben, ten voordele van andere programma’s. Benieuwd waar de discussie, die je online verder kan volgen, nog toe zal leiden. Ontdek de briefwisseling hier.
Conclusie? Omarm wat je lief is: dat mag wel wat vaker. Zolang die blik vooruit maar de basishouding blijft.
Het Bijloke-team