Bach goes punk
Voor het eerst in de geschiedenis van Muziekcentrum De Bijloke ronden we de kaap van 20% jongerentickets. Dat cijfer is des te opmerkelijker omdat ook de totale ticketverkoop historisch hoog is: die steeg met bijna 20% van 70.544 (2024) naar 84.335 bezoekers (2025). Verhoudingsgewijs steeg het aandeel jongerentickets dus nog meer: met ruim 24% naar 17.317 bezoekers onder de 26 jaar.
Onze doorgedreven inspanningen om jongeren te bereiken lonen dus, en daar zijn we best trots op. We zetten kleuters op het podium tussen een symfonieorkest (‘Samen Groter’ ontging ook VRT NWS niet), we selecteerden een Gentse lagere school om ‘Project Paradijs’ te spelen met het Vlaams Radiokoor (op 4 maart) en natuurlijk zijn er onze vele familie- en schoolvoorstellingen.
Maar hoe bereik je tieners, die hun eyeroll sneller klaar hebben dan je ‘Bach’ kan zeggen? Door out of the box te denken. Wat als je Bach, met zijn bijna goddelijke status en mathematisch perfecte klassieke muziek, samenzet met een slam poet die improviseert met verzen die tieners in klasworkshops bijeen schreven? Gingen de uitdaging aan: Liza Ferschtman, die de Bach-partita’s bracht op haar viool, en spoken word-artieste Loeke Vanhoutteghem, die als gitariste met haar punkband Maria Iskariot Humo’s Rock Rally won. Natuurlijk maakte de school vijftienjarigen in de zaal het soms bont. Maar even goed zag je aandachtige blikken en verwonderde reacties. Soms moet je gewoon durven: tegengestelden bij elkaar brengen, je vijand omarmen, en zien wat ervan komt.
Voor eenzelfde dilemma stond Anna Meredith toen ze de opdracht kreeg om iets met Vivaldi te doen. Wat moet een hippe vogel, performer en componiste van conceptuele elektronica met de grijsgedraaide ‘Vier seizoenen’, zo alomtegenwoordig dat je ze als wachttoon aan de telefoon hoort? In eerste instantie schrikte het haar af: “Kan ik iets schrijven dat naast Vivaldi overeind blijft?” Maar ook zij omarmde de vijand. Resultaat? “Het was alsof Vivaldi en ik aan een nieuw stuk schreven.”
Jazztrompettist Marquis Hill heeft (nog) niet de status van concullega’s als Makaya McCraven, maar is niet te beroerd om hem en andere musici te vragen om werk voor hem te componeren – en er vervolgens volledig zijn eigen ding mee te doen op het album ‘Composers Collective: Beyond the Jukebox’. Ook hier weer: ‘We zijn een team.’
Onze Gangmaker technologie Jasmijn Lootens gaat zelfs nog verder. In een jaar waarin de sector met de handen in het haar zit omdat streamingdiensten overspoeld worden door AI-muziek, ziet zij in die ‘vijand’ net ongebreidelde mogelijkheden. ‘Als je artificiële intelligentie niet inzet als shortcut naar snel resultaat, opent ze een wereld aan nieuwe artistieke ideeën.’
Maar het mooiste voorbeeld komt misschien wel van een trouwe bezoeker van ons Muziekcentrum. Paul De Loore leerde in zijn tienerjaren cello spelen en moest Benjamin Britten brengen op een concert. “Ik heb er niets van gebakken. Ik mag er echt niet aan terugdenken of het angstzweet breekt mij uit.” Wat blijkt? Nu hij met pensioen is, is hij Brittens grootste ambassadeur. Hij geeft lezingen over de componist en sliep zelfs in Brittens tot b&b omgeturnde huis. Zei daar iemand ‘omarm je vijand’?
Het Bijloke-team
