Rebellie en vrijheid
Een bijdrage van Théo Ould
Soms vraagt muziek om moed. Om de stap te zetten naar repertoire dat je misschien al je hele leven met je meedraagt, maar dat je lange tijd niet durfde te omarmen. Voor mij is dit programma precies zo’n moment. Het is mijn meest persoonlijke project: een repertoire dat ik vroeger niet toestond aan mezelf, maar dat ik nu met volle overgave en een haast onweerstaanbare drang tot uitdrukking kan brengen.
Centraal staat de muziek van de Argentijnse componist Astor Piazzolla, de revolutionair die de tango transformeerde tot een grensoverschrijdende kunstvorm. Ik heb lange tijd afstand gehouden van dit repertoire. Ik wilde het accordeon losmaken van de clichés die vaak met het instrument worden geassocieerd – de tango, de musette, het folkloristische karakter – en zich eerst volledig richten op het klassieke repertoire. Toch bleef Piazzolla’s muziek altijd op de achtergrond aanwezig.
Die band ontstond al vroeg. Als zesjarige luisterde ik urenlang naar ‘Libertango’, een werk dat me onmiddellijk betoverde. Het was ook het eerste stuk dat ik zelf wilde spelen. Maar mijn leraar vond het eerst te vroeg en – o rampspoed – daarna te láát om eraan te beginnen. Teleurgesteld besloot ik om het stuk in het geheim te leren. Verborgen in mijn kamer speelde ik de muziek urenland na, zonder partituur en zonder hulp. Wat in het begin heel onhandig en onzeker klonk, begon steeds overtuigender te klinken. Niet in het minst door de opnames van Piazzolla zelf, of die van Richard Galliano, Al di Meola en Grace Jones. Zo werd ‘Libertango’ mijn eerste kleine daad van muzikale rebellie.
Vandaag, twintig jaar later, breng ik mezelf terug naar die ervaring en geef ik mezelf de kans om de vrijheid die ik toen vond in Piazzolla’s muziek te herontdekken. Vandaag wordt dan ook een ode aan de vrijheid, een uitnodiging om het leven opnieuw en met volle intensiteit te ervaren – “la mágica locura total de revivir”, de magische waanzin van het opnieuw tot leven komen.
De andere werken op het programma weerspiegelen de rijke muzikale wereld waarin de componist zich bewoog. Piazzolla werd gevormd door een veelheid aan invloeden: van Johann Sebastian Bach, Béla Bartók en Stravinski tot jazz-, rock- en filmmuziek. Door die uiteenlopende inspiratiebronnen samen te brengen, vernieuwde hij de tango en creëerde hij een stijl die zowel traditioneel als radicaal modern was. Vandaag hoor je muziek op het kruispunt van Piazzolla’s invloeden en mijn eigen muzikale wereld: een programma waarin klassiek en tango, geschreven muziek en spontane expressie, traditie en vernieuwing elkaar ontmoeten. Wat ooit begon als een geheim experiment van een zesjarige jongen, groeit hier uit tot een volwaardige artistieke verklaring. Dezelfde passie die me toen in mijn kamer deed schuilen om ‘Libertango’ te spelen, klinkt nu open en onbevreesd door in dit programma – een viering van muziek als ruimte voor verbeelding, rebellie en vrijheid.¡Volá conmigo ya! ¡Vení, volá, vení! Kom en vlieg met me mee!
Théo Ould is accordeonist. Hij schreef deze tekst voor het cd-boekje van ‘Piazzolla: balllada para un loco’.
