Tractor Rapsodie

Via liederen, handelingen en machines ontvouwt zich een kwetsbaar zelfportret dat balanceert tussen het hoofd en de diepe grond, tussen ‘doe normaal’ en koppig blijven afwijken. Wat begint als een poging om opnieuw te aarden, groeit uit tot een reflectie over arbeid, herstel en het verlangen om je eigen ritme te volgen. Op scène verschijnen landbouwmachines als performatieve partners: hun geluid en beweging bepalen het tempo en doorbreken het romantische beeld van het platteland.

'Tractor Rapsodie' is een rauwe ode aan de traagheid, waarbij aarding geen zweverig concept is maar een noodzakelijk, fysiek proces. In een cyclus van verlies en herbeginnen nodigt deze voorstelling het publiek uit om mee te bewegen met de tijd van de grond, waar geschiedenis, arbeid en leven voortdurend in elkaar overlopen.