Alifbata

De wereld rond met Aka Moon & friends
wo 4
april
  • wo 4 apr
    20:00 - 21:40
    jamsessie in het café na afloop van het concert
    Concertzaal
    Eindtijd 21:40
    €28.00
    Geweest

Programma

AKA Moon: Fabrizio Cassol, altsaxofoon en artistieke leiding | Michel Hatzigeorgiou, basgitaar | Stéphane Galland, drums

 

Met: Zila Khan, Tima Nedyalkova, Khaled El Hafez, zang

Amir ElSaffar, trompet, santoor en zang

Tcha Limberger, viool en zang

Nedyalko Nedyalkov, kaval

Khaled Aljaramani, oud en zang

Emmanuel Baily, gitaar

Aka Moon behoort al meer dan 20 jaar tot het beste van de Belgische jazz. Hun handelsmerk: zich compleet onderdompelen in andere (muzikale) culturen.

Of ze nu naar het Zuiden, Oosten of Westen trekken; samen met een resem gasten keren ze steeds nieuwe tradities binnenstebuiten met die bekende souplesse. Na ‘Alefba’ (een trip naar het Midden-Oosten), wordt met ‘Alifbata’ het volledige gamma van West naar Oost verkend, in het bijzijn van een indrukwekkend lijstje gasten, waaronder trompettist Amir ElSaffar, zangeres Zila Khan en violist Tcha Limberger.

Toelichting


Lang voordat het bon ton was om als jazzmuzikant ‘wereldmuziek’ te spelen, en prijzen en festivals opgehangen werden aan het concept van grenzen oversteken, was het Belgische Aka Moon zich al aan het specialiseren in de kunst van de interculturele verkenning. Altsaxofonist Fabrizio Cassol, bassist Michel Hatzigeorgiou en drummer Stephane Galland zorgden met hun titelloze album uit 1992 voor een geluid dat in België amper verwanten had. Ze hadden daarvoor inspiratie opgedaan bij de Aka, een nomadisch Pygmeeënvolk uit Centraal-Afrika. Op zich al een opmerkelijk feit, maar het was nog maar de start van een reis van meer dan een kwarteeuw die hen intussen zowat de wereld rond voerde.


Exotische geluidjes, vreemde accenten en kleurrijke opsmuk is niet waar het Aka Moon om te doen is. Als ze andere tradities en culturen verkennen, dat is dat niet om hun muziek een fletse kleurspoeling te geven. Het trio onderscheidt zich net door de diepgang van hun projecten, waarvoor ze zich volledig onderdompelen in die vreemde culturen. Ze gaan op zoek wat die muziek typeert, of het nu gaat om specifieke ritmische patronen, toonschalen of harmonieën, maken die zich eigen, en gaan vervolgens op zoek naar een manier om ze samen te brengen met hun groeps-DNA. Dat leidt steeds opnieuw tot verbluffende resultaten die je meenemen naar een andere wereld, terwijl de unieke sound van het trio toch steeds overeind blijft.

 

Als je een lijstje wil maken van de muzikale tradities die ze al binnenstebuiten gekeerd hebben, dan doe je er intussen misschien beter aan om die uithoeken aan te vinken waar ze nog niet geweest zijn. Na Centraal-Afrika maakten ze immers verplaatsingen naar o.m. Indische, Maghrebijnse, Cubaanse, Midden-Oosterse en Afro-Amerikaanse muziek, en dan nog eens talloze Europese tradities, van Mediterrane flair tot de Balkan blues. Wereldmuziek, het heeft soms een wat duffe bijklank, is een label dat al snel toegekend aan alles dat niet-Westers klinkt, maar Aka Moon heeft er een compleet eigen universum in afgebakend.

 

Het zou allemaal zo indrukwekkend niet geweest zijn, als de drie in de eerste plaats niet zo’n sterke muzikanten geweest waren. Stuk voor stuk timmerden ze al een hele tijd aan de weg voor de oprichting van de band. Ze bleven ook de hele tijd actief naast Aka Moon, en de zones waarin ze uithingen overspannen een imposante breedte, van samenwerkingen met Joe Lovano en Toots Thielemans, tot talloze combinaties met Afrikaanse muzikanten, volk uit rock-, funk- en klassieke werelden, Dj’s en zelfs met dansgezelschappen. De drie van Aka Moon zijn old school Renaissancemannen voor wie grenzen denkbeeldige constructies zijn. Zolang dat muzikale hart maar klopt.
Een kwarteeuw Aka Moon werd in 2017 gevierd met een 20-delige (!) box én een nieuw album, Now. Dat liet horen dat de drie geen gezelschap nodig hebben om indruk te maken. Het is een album dat alle sterktes van hun synergie uit de doeken doet: het vermogen om invloeden uit rock naadloos te integreren in hun composities, die bol staan van hyper-expressieve solomomenten en collectieve uitspattingen – even complex als strak - waar je soms vol ongeloof naar zit te luisteren. De band heeft intussen een niveau van wederzijds begrip en interactie bereikt waarvoor je het gegeerde label ‘telepathisch’ van stal kan halen.

 

25 jaar Aka Moon is achter geen reden tot stilstaan, want met ‘Alifbata’ (een verwijzing naar de eerste drie letters van het Arabische alfabet) wordt uitgepakt met een tot de verbeelding sprekend project. Het wil een symbiose vormen van twee eerdere hoogtepunten, nl. ‘Aka Balkan Moon’, waarmee in de Bulgaarse tradities gedoken werd, en ‘AlefBa’, waarvoor naar het Midden-Oosten gekeerd werd. Ze doen daarvoor beroep op muzikanten – daarbij o.m. zangeres Zila Khan, violist Tcha Limberger en de Iraaks-Amerikaanse trompettist Amir ElSaffar (ook al te horen in De Bijloke) - die samen met Aka Moon een reis uitstippelen van België naar Bulgarije, Syrië, Irak en India, en weer terug.

 

Je zou het project kunnen omschrijven als typisch Aka Moon, in die zin dat ze met die bekende virtuositeit mikken op een caleidoscoop van klanken, maar op z’n best is deze band nog veel meer dan die weelde. Het staat stijf van de energie, van de goesting en het pure plezier in het slopen van muren tussen grenzen, tradities en culturen, om te komen tot een nieuw, open geluid van wederzijdse verrijking. Hou die blikken en tekens van appreciatie maar in de gaten. Die veins je niet.


Guy Peters
 

Privacy en Cookies

Deze website gebruikt cookies om het gebruik van de webshop mogelijk te maken. U kunt cookies uitzetten, maar bepaalde delen van de website zullen niet langer werken. Muziekcentrum De Bijloke verwerkt en gebruikt persoonsgegevens bij ticketaankopen. Alle info in onze privacyverklaring: debijloke.be/privacy

Meer informatie